Myanmar

Stad of maquette? Myanmar’s bizarre hoofdstad Nay Pyi Taw

Hotel

Voor mijn werk reis ik af en toe naar Nay Pyi Taw, de officiële hoofdstad van Myanmar. In 2005 werd de hoofdstad zonder veel uitleg verplaatst van Yangon naar een vlakte 350 km naar het noorden, waar tot kort daarvoor alleen een klein dorpje had gestaan. Alles in de stad is groots opgezet en zorgvuldig gepland. Rijdend over de uitgestorven 10 baans snelwegen raak ik gefascineerd door de totale uitbanning van verrassingen en voel ik me tegelijkertijd klein en verloren.

De meeste bezoekers blijven geen moment langer in Nay Pyi Taw dan noodzakelijk. Zakenlieden en diplomaten pendelen meerdere keren tussen Yangon en Nay Pyi Taw heen en weer voor afspraken op ministeries. Buitenlanders die langer moeten blijven, zoals ik laatst maar liefst vier dagen, zijn verplicht om in één van de joekels van hotels te slapen die naast elkaar liggen aan een lange hotelstrip.Verlaten straten

Bij aankomst staat er een golfkarretje klaar dat je naar je bungalow brengt. Al snel bekruipt je het gevoel dat je wel eens de enige in het hele hotel zou kunnen zijn. In de lange gangen, noch in de reusachtige ontbijtzaal of aan het luxe zwembad kom je een levende ziel tegen. Net als de hotelgangen, zijn alle wegen volledig uitgestorven. Hadden ze verwacht dat er massa’s handelsmissies en toeristen zouden komen, vraag ik me af. Of was dit de manier om overzicht te houden en precies te kunnen controleren wat er gebeurt?  Over de 14 baans snelweg die voor het parlement langsloopt gaat het verhaal dat deze zo breed is gemaakt om ook als landingsbaan te kunnen dienen. Voor het geval de leiders van het voormalige militaire regime in grote haast zouden moeten vertrekken.

In November 2005 werden 11 ministeries inclusief personeel in militaire konvooien verplaatst naar de nieuwe hoofdstad. Families mochten aanvankelijk niet mee verhuizen. De ambtenaren werden ondergebracht in haastig uit de grond gestampte appartementengebouwen. Die zijn nog altijd ingedeeld op ministerie, positie in de organisatie en huwelijkse status. En zo heeft alles zijn plek in Nay Pyi Taw. De ministeries, hotels en de militaire zone. Ook voor de VN en ambassades is een zone gereserveerd, maar zij weigerden in 2005 massaal om aan dit draconische project van het militaire regime mee te doen.

Water fountain park

Ook voor vermaak is gezorgd. Op een avond na een workshop bezocht ik het ‘Water Fountain Park’, een glooiend park vol kleurig verlichte kunstwatervallen en op dramatische vioolmuziek heen en weer waaierende fonteinen. Kosten nog moeite zijn gespaard, terwijl grote delen van Yangon nog niet eens een fatsoenlijke riolering heeft. Achterop de motortaxi zag ik in de verte de Uppatasanti Pagode liggen. Een kopie van de beroemde Shwedagon Pagode van Yangon, maar dan 30 cm lager.

Na vier dagen voelde ik me totaal vervreemd van de normale wereld. Het was alsof ik in een maquette leefde waarin alle ruimte voor chaos of spontaniteit, eigenlijk gewoon alle ruimte voor leven, zorgvuldig was uitgebannen. Wat was ik blij om weer terug te zijn in Yangon, met zijn drukke verkeer, straatverkopers en schetterende Boeddhistische gezangen. De open riolen neem ik op de koop toe.

3 thoughts on “Stad of maquette? Myanmar’s bizarre hoofdstad Nay Pyi Taw

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *