Myanmar

Een nieuw begin na Myanmar

Shwedagon

Voor wie het nog niet wist: Ik ben zwanger! Rond 25 September verwachten wij ons eerste kindje. Met dit prachtige nieuws komt er ook een einde aan onze tijd in Myanmar. Over 3 weken vliegen we terug naar Nederland, waar we met zijn drietjes in Amsterdam gaan wonen. Dichterbij onze familie, vrienden, goede zorg en de veiligheid en vertrouwdheid van onze eigen cultuur.

Sporten uit den boze

Het is bijzonder om zwanger te zijn in Myanmar. Het heeft mijn ogen geopend voor een heel nieuw arsenaal aan cultuurverschillen. Waar elke Nederlandse verloskundige en website voor aanstaande moeders (ook een hele nieuwe wereld!) adviseert om te blijven sporten, vinden ze lichaamsbeweging hier al snel te belastend. ‘Je gaat nu toch niet meer op de fiets naar je werk?’ was de eerste bezorgde vraag van mijn kantoorgenoot Aye Aye toen ik het blijde nieuws verkondigde op mijn werk. Met mijn buik van 7 maanden wordt ik nu zelfs met open mond aangestaard als ik op de fiets zit of oefeningen doe op de gymtoestellen in het park. Lange autoritten en mijn eigen tas dragen zijn uit den boze en als ik te maken heb met hinderlijkheden als hitte of opstapjes vragen mensen bezorgd of ik het wel goed met me gaat. Alsof ik een ernstige ziekte heb. ‘Don’t shake the baby!’ drukte een tafelgenoot op een feest mij geschrokken op het hart toen ik even mee zat te swingen met de muziek.

Het enthousiasme en medeleven van iedereen, van verkoopster tot taxichauffeur is ook hartverwarmend. Vooral vrouwen laten hun reserves meteen varen en storten zich enthousiast op mijn buik. Tot op het ongemakkelijke af. Of we nu op een congres of een vergadering over een project zijn, mijn buik lijkt ineens publiek eigendom dat door iedereen aangeraakt mag worden.

wandelen

Liever een keizersnee

Ook de omgang met bevalling is hier erg anders. Vrouwen uit Yangon die het zich kunnen veroorloven kiezen massaal voor een keizersnee. Dat heeft verschillende redenen. Aan de ene kant dwingt het medische systeem ze bijna tot die keuze. De kwaliteit van zorg verschilt erg van dokter tot dokter en aanstaande ouders willen natuurlijk de best aangeschreven arts. Deze gerespecteerde artsen zijn druk bezet en hanteren vaste werktijden. Mocht je baby buiten die werktijden geboren worden, dan heb je pech.

Astrologie is een andere reden. Met een geplande keizersnee kun je kiezen voor de meest gunstige geboortedatum van je baby, die in grote mate bepalend zal zijn voor zijn/haar levensgeluk. De geboortedag bepaalt bovendien je naam. Elke dag van de week heeft een andere set beginletters en klanken. Als je iemand voor het eerst ontmoet weet je dus meteen op welke dag hij geboren is. Die kaders zeggen overigens niets over de zorg waarmee een naam gekozen wordt. Het is niet ongewoon om na de geboorte een paar weken de tijd te nemen om de beste naam voor je kindje te laten bepalen door een astroloog.

Daarnaast denken veel Myanmar vrouwen dat ze te zwak zijn om een natuurlijke bevalling aan te kunnen. Ook familie en vrienden adviseren hen om voor een keizersnee te kiezen, omdat ze er weinig vertrouwen in hebben dat ze geboorte op eigen kracht kunnen doorstaan. Wij zijn niet zo gezond en sterk als jullie Nederlandse vrouwen, hoor ik regelmatig terwijl ze naar mijn stevige gestel wijzen.

Al deze redenen zijn voor mij verbazingwekkend, maar de laatste maakt me zelfs een beetje kwaad. Ik wil de vrouwen die zichzelf te zwak vinden door elkaar schudden en tegen ze zeggen dat ze eens wat meer in hun kracht moeten geloven. Ik wil hun vaders en moeders en vriendinnen toeroepen dat ze op moeten houden deze vrouwen als tere prinsesjes neer te zetten die niet zijn opgewassen tegen de taak die vrouwen al duizenden jaren met succes volbrengen.

relaxing

Een eind aan het voortrazen

De overdreven voorzichtigheid sterkt me in mijn Nederlandse nuchterheid. Recalcitrant benadruk ik dat ik al die dingen waar ze hier zo bezorgd om zijn juist wél doe. ‘Ik heb geen ziekte hoor!’ roep ik vrolijk als iemand weer eens angstig vraagt of ik het nog wel aankan. Tegelijkertijd houdt de Myanmar opstelling me een spiegel voor. Zonder af te remmen blijf ik me vol overgave op mijn werk storten, wil ik perfecte evenementen neerzetten en steeds weer nieuwe plannen aangaan. Ga ik niet te hard, moet ik niet meer rust nemen en me voorbereiden op mijn leven als moeder? In de 3 weken die ons nog resten heb ik nog zoveel doelen te verwezenlijken dat ik ook zal moeten accepteren dat misschien niet alles meer zo perfect afgehandeld kan worden als ik het liefst zou willen. Wat zou het af en toe lekker zijn om gewoon rustig op de bank te gaan zitten wachten tot de baby komt. Tegen mezelf te kunnen zeggen: Het allerbelangrijkste in je leven is nu het kindje in je buik, de rest komt later wel weer.

Over drie weken komt die tijd onherroepelijk. Dan eindigt onze tijd in Myanmar en begint een heel nieuwe fase terug in Nederland. Er gaat zoveel veranderen dat ik het nog niet goed kan bevatten. Henno en ik worden regelmatig overvallen door weemoed over alles dat we hier achter zullen laten. Het vrije en avontuurlijke leven, de uitdaging en betekenis in ons werk, de exotische vakantiebestemmingen voor het weekend, het vriendelijke chaotische straatleven en de mooie vriendschappen die we hebben opgebouwd. Myanmar blijft altijd het land waar ons kindje werd verwekt en we zullen het meegeven wat we hier hebben ervaren en geleerd. En op een dag reizen we hier weer met zijn drietjes naartoe om te laten zien waar het allemaal begon.

4 thoughts on “Een nieuw begin na Myanmar

  1. Lieve Bente en Henno,

    Wat een meesterlijk stuk Bente! Heel mooi om te lezen hoe je de verschillen ervaart en hoe je terugkijkt op jullie tijd in Myanmar. Ik ben heel blij dat jullie weer naar Nederland komen en zal de taak van bezorgde Myanmar wel even op me nemen door je af en toe even op die bank te zetten 😉 kus en tot snel!

  2. Wat een mooi stukje Bente! Gaan jullie ook rekening houden met de letters volgens de astrologie bij het kiezen van een naam?
    Succes met het afsluiten van het werk daar en een goeie terugreis alvast 🌸

  3. Heel herkenbaar allemaal. Blijf gewoon doen waar je zelf in gelooft en laat je verbazen en amusen over de verschillen.

    Groet
    Susanne

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *