Shwedagon
Myanmar

Een nieuw begin na Myanmar

Voor wie het nog niet wist: Ik ben zwanger! Rond 25 September verwachten wij ons eerste kindje. Met dit prachtige nieuws komt er ook een einde aan onze tijd in Myanmar. Over 3 weken vliegen we terug naar Nederland, waar we met zijn drietjes in Amsterdam gaan wonen. Dichterbij onze familie, vrienden, goede zorg en de veiligheid en vertrouwdheid van onze eigen cultuur.

DSC_1100
Myanmar

De millennials van Myanmar

Vorige maand lanceerden we op mijn werk de Agrifood Bootcamp, een project om Myanmar jongeren (weer) voor de landbouw te interesseren. Onze boodschap: ‘Wij hebben jullie frisse ideeën nodig om de Myanmar agri-sector future proof te maken.’ Een uitdagend project; terwijl wij millenials in het Westen de hemel in prijzen vanwege hun vermeende creativiteit, ICT skills, gedrevenheid en openheid voor verandering, mag de jonge generatie van Myanmar zich meestal pas laten horen als de oudere ervaren generatie heeft gesproken

optocht
Myanmar

De verschillende gezichten van het boeddhisme

De rust is wedergekeerd na de jaarlijkse donatiemaand. Tussen volle maan in oktober en november trokken boeddhisten overal in Myanmar massaal door de straten om donaties voor de kloosters op te halen. Bijna iedereen schenkt geld en goederen en maakt Myanmar daarmee het meest vrijgevige land ter wereld. Dat ging gepaard met optochten en vooral oorverdovend lawaai op ieder moment van de dag en nacht. Technomuziek uit de boxen van de pagode, dat paste niet in mijn beeld van het boeddhisme. Misschien wordt het tijd om ons romantische idee van de sereen mediterende monnik bijstellen.

Frontier press
Myanmar

De Kracht van Tegenmacht in Myanmar

Voordat we naar Myanmar vertrokken werkte ik als journalist voor Vice Versa mee aan het project De Kracht van Tegenmacht, een kennisdossier over de vrijheid van het maatschappelijk middenveld wereldwijd. Volgens een rapport van de denktank CIVICUS wordt de ruimte voor mensenrechtenactivisten, NGO’s en journalisten elk jaar beperkter. Een zorgelijke ontwikkeling die zich voordoet van totalitaire dictaturen tot volwassen democratieën. Helaas is Myanmar geen uitzondering. Hoewel de overheid schoorvoetend om inspraak van de bevolking vraagt bij het ontwikkelen van nieuw beleid, worden kritische Facebookberichten niet getolereerd.

afval
Myanmar

Ten strijde tegen de plasticverslaving

De Myanmar zijn gek op plastic zakjes. Alles wordt erin verpakt, van groente en fruit tot afhaalmaaltijden en thee. Tijdens een concert van de lokale rockheld LynLyn werd zelfs het bier in plastic zakjes geserveerd. Die liefde voor plastic zie je terug op straat; weinig steden zijn zo vies als Yangon.

Rohingya vrouwen
Myanmar

Niet op de lijst

Wat merk je eigenlijk van de situatie met de Rohingya? Vroegen veel mensen mij de afgelopen maanden. Nieuwsbronnen over de hele wereld besteedden aandacht aan de misdaden tegen de moslim-minderheid. Om eerlijk te zijn: Helemaal niks. Hier in Yangon zijn de Rohingya, maar ook de andere conflicten aan de grenzen met China en Thailand geen onderwerp van gesprek bij de groenteboer, of in ieder geval niet met mij.

Hotel
Myanmar

Stad of maquette? Myanmar’s bizarre hoofdstad Nay Pyi Taw

Voor mijn werk reis ik af en toe naar Nay Pyi Taw, de officiële hoofdstad van Myanmar. In 2005 werd de hoofdstad zonder veel uitleg verplaatst van Yangon naar een vlakte 350 km naar het noorden, waar tot kort daarvoor alleen een klein dorpje had gestaan. Alles in de stad is groots opgezet en zorgvuldig gepland. Rijdend over de uitgestorven 10 baans snelwegen raak ik gefascineerd door de totale uitbanning van verrassingen en voel ik me tegelijkertijd klein en verloren.

Myanmar letters
Myanmar

Achter de Aziatische glimlach

Voordat ik naar Myanmar verhuisde vond ik het best spannend of ik wel ‘echt’ contact zou kunnen krijgen met de mensen hier. Iedereen kent de verhalen over vriendelijk lachende Aziaten die je de verkeerde kant op sturen omdat ze niet durven te zeggen dat ze de weg niet weten. Zouden ze echt zo verlegen zijn, dacht ik voor vertrek. En hoe zouden wij daar met onze Hollandse scherpe humor (Henno) en ongeduld (ik) mee om weten te gaan?

Frituren doen ze hier veel en vaak
Myanmar

Waarom ik nooit meer terug wil naar boterhammen uit een plastic zakje

Uit eten gaan is in Yangon zo goedkoop dat we bijna nooit meer zelf in de keuken staan. Myanmar heeft een cultuur van eten op straat, overal zijn karren, kraampjes en stoeprestaurantjes waar je terecht kunt voor een snelle hap. Hier eten is een grote ontdekkingstocht langs onbekende groenten, vreemde gewoonten en onderdelen van dieren die we in Nederland nooit zouden eten.

naamloos
Myanmar

Fietsen in Yangon

Na ruim een maand in Myanmar begint Yangon langzaam een beetje als thuis te voelen. Eén ding was daarvoor onmisbaar: Mijn eigen fiets. Twee weken geleden vond ik mijn hemelsblauwe Wisteria, een tweedehandsje uit Japan in Insein Township, de fietsenwijk van de stad.

DSCN0584
Afrika

Op slippers de mijn in

‘The Chinaman is coming just to invade and exploit Africa’, zei de Zambiaanse president Sata voor zijn verkiezing in oktober 2011. Hij beloofde ervoor te zorgen dat Zambia meer voordeel zou gaan halen uit Chinese investeringen. Vice Versa was in Zambia en onderzocht of de Zambianen erin slagen hun voorwaarden aan China op te leggen.

berlin doesn't love you
Berlijn

Berlin doesn’t love you

Iedereen houdt van Berlijn; we zijn massaal verliefd geworden op de kunstenaarswereld, de oude gebouwen en het grenzeloze uitgaansleven. Maar sinds kort houdt Berlijn niet meer van ons. In Kreuzberg duiken sinds een maand overal stickers op waarop we dat kunnen lezen.